Bayramda milleti ziyaret etmeyi pek sevmesemde misafirlerin gelmesinden çok hoşlanırım. Kapı zili çaldığında evi bir heyecan sarar, annem koştura koştura son bir kez salona bakar her şey düzgünmü diye, ben de alel acele bayramlıklarımı giyerim (bu olaylar 30 saniye içerinde ceryan eder). Kapıya koşup kan ter içerisinde, güler yüzle açarım kapıyı… Ve film orda kopar! Karşımda benden daha fazla sırıtan bir düzine çocuk görünce tepem atar. 30 saniyede saçımı yapıp üstümü giyip hazırlandığım kişilerin bir düzine velet çıkması var oldugunu du$undugum sevaplarimin küfürle harcamama sebeb olur!

Bu anlattıklarım iki yıl öncesine kadardı artık göz deliğini kullanmayı öğrendim! Çocuklara pijamayla açıyorum kapıyı heyecanla üç gündür üzerinde çalıştıkları cümleyi hep bir ağızdan söyüyorlar;”Ba.. Bayramınız Mübarek Olsun” beklentileri para tabii ama genelde herkes şeker yada çikolata veriyor, oara verenler ise olanlarda 50Ykr’ları beşer beşer bantlayıp her çocuga bir bant para $eklinde taktim etmeyi tercih ediyorlar ama ben ise içten ve güler yüzle “Sizinde bayramınız mübarek olsun” diyip kapıyı kapatmayı tercih ediyorum. Göz deliğinden bakıp gördüğüm yüz ifadeleri bayramın en keyifli ani.

Yorumlar(0) |