Yakin arkadaslarimdan birinin ikinci donem icin Amerika’ya gidecegini ogrendigimde icimden bir gram sevinmedim onun adina, sevinmeyi denedim olmadi. Iste o sirada ne kadar bencil oldugumu farkettim, sadece dort ay etrafimda olmayacak diye kendisi adina harika firsat olmasina ragmen uzun sure sevinememistim. Hayir bencil biri oldugumun farkindaydim ama bu derece bencil oldugumu bilmiyordum.

Yorumlar(0) |

Iki aydir tek basima yememi kendimle bugun ogle yemeginde kutlarken, bicak kullanma oranimin %80 dustugunu, bununla birlikte yemege elimle mudahale etme oranimda %40 arttigini gormus oldum.

Yorumlar(0) |

Dilini bilmediginiz bir ulkede yasiyorsaniz eger, hayat suprizlerle dolu olabiliyor. Mesela su aldiginizi zannederek geliyorsunuz eve, 5 litre soda almissiniz megersem. 5 litrelik soda mi olurmus? Var burda. Ha benim “supriz” anlayisim biraz kıt o ayrı mesele.

Yorumlar(0) |

Kendinizi “Okul Oncesi Egitim” konferansinda t-shirt giyen, kravat takmayan ve bir haftalik sakalli bir sekilde bulursaniz, oyle bir yerde oyle bulundugunuz icin “Okul Oncesi Egitim” almamis gibi gozuken tek insan-evladi gibi hissetmeniz kacinilmaz oluyor.

Yorumlar(0) |

Kosu bandinda 10 dakikadan fazla kosamam, canim sıkılır. Gozum surekli kalori ve zaman kismindadir. Saniyeleri izlerim kosarken. Yaktigim kaloriyi daha hizli arttirmak icin yukari ok tusuna basarak hizimi arttirim hizli hizli, sonra zamani hizlandirmak icin bir tus ararim, bulamam sinirlenirim, canim sıkılır. Gecen gun evde yapacak bir seyin olmamasindan hemde can sıkıntısından kosu bandina ciktim. Ve 40 dakika kostum, saniyelerin gecisini izleyerek. Cunku her kosu bandindan inecegim vakit, yapacak bir seyimin olmadigi aklima geldi. Peki bu sıkılmama engel oldu mu kosarken, hayir. Her zaman insanin secenekleri olmayabiliyor.

Yorumlar(0) |