Yakin arkadaslarimdan birinin ikinci donem icin Amerika’ya gidecegini ogrendigimde icimden bir gram sevinmedim onun adina, sevinmeyi denedim olmadi. Iste o sirada ne kadar bencil oldugumu farkettim, sadece dort ay etrafimda olmayacak diye kendisi adina harika firsat olmasina ragmen uzun sure sevinememistim. Hayir bencil biri oldugumun farkindaydim ama bu derece bencil oldugumu bilmiyordum.

Iki aydir tek basima yememi kendimle bugun ogle yemeginde kutlarken, bicak kullanma oranimin %80 dustugunu, bununla birlikte yemege elimle mudahale etme oranimda %40 arttigini gormus oldum.

Dilini bilmediginiz bir ulkede yasiyorsaniz eger, hayat suprizlerle dolu olabiliyor. Mesela su aldiginizi zannederek geliyorsunuz eve, 5 litre soda almissiniz megersem. 5 litrelik soda mi olurmus? Var burda. Ha benim “supriz” anlayisim biraz kıt o ayrı mesele.

Kendinizi “Okul Oncesi Egitim” konferansinda t-shirt giyen, kravat takmayan ve bir haftalik sakalli bir sekilde bulursaniz, oyle bir yerde oyle bulundugunuz icin “Okul Oncesi Egitim” almamis gibi gozuken tek insan-evladi gibi hissetmeniz kacinilmaz oluyor.

Kosu bandinda 10 dakikadan fazla kosamam, canim sıkılır. Gozum surekli kalori ve zaman kismindadir. Saniyeleri izlerim kosarken. Yaktigim kaloriyi daha hizli arttirmak icin yukari ok tusuna basarak hizimi arttirim hizli hizli, sonra zamani hizlandirmak icin bir tus ararim, bulamam sinirlenirim, canim sıkılır. Gecen gun evde yapacak bir seyin olmamasindan hemde can sıkıntısından kosu bandina ciktim. Ve 40 dakika kostum, saniyelerin gecisini izleyerek. Cunku her kosu bandindan inecegim vakit, yapacak bir seyimin olmadigi aklima geldi. Peki bu sıkılmama engel oldu mu kosarken, hayir. Her zaman insanin secenekleri olmayabiliyor.

Ucaklarda cam kenari gibisi yoktur mantigi bana uymuyor ozellikle mesanemin kucuk oldugunu goz onunde bulundurursak. Fakat bunu bile bile cam kenarinda oturayim diye kirk taklalar atiyorum, check-in’i ilk siralarda yapamazsam diye sinir stres oluyorum, ha bu zeka iste. 

Her zaman oldugu gibi gene cam kenarinda morarmis bir sekilde, oturma sirasindan birisininde tuvalet ihtiyacinin gelmesini bekliyorum (tuvalete gidicem diye butun oturan sahsiyetleri kaldirmaya cekiniyorum, eger herkesi kaldirip tuvalate gidersem arkamdan dedikodu yapicaklarmis gibi geliyor.).Ortadaki arkadas uyuyor ondan umidi kesmis durumdayim zaten. Ne hikmetse koridordaki arkadasin icinde de i$eme istegi bi gram yok, yuzunden anlayabiliyorum. Ulan o kadar suyu nereye bosaltti bu herif? Ellerim titriyor, kahvesini gazete ile birlikle yavas yavas icmesini izlemek mesanemi burustuyor sinirden.

Klm Dutch havayollarida 3 Saat icinde ne verebiliyorsalar veriyorlar, ekonomide bu kadar comert davranani gormemistim.

Bir kac yil once yeni aldigim telefonda mp3 olmadigindan, arkadastan telefonundaki mp3leri bana yollamasini istedim ve 1 ay yaklasik olarak, o sarkilarla yollarda gezdim. Bu zaman icinde gittikce duygusallastigimi farkettim. Kopek kediyi kovalasa gozlerim dolar oldu. Turk filmleri artik daha manali gelmeye ba$ladi; fakir ama gururlu bir gencti o! En sonunda duygusalla$manin sarkilardan dolayi oldugunu anladim ve hepsini silip rahata kavustum.
Herneyse gecenlerde telefonumdaki muziklerden sıkılıp tamamen degistirdim ama bir gariplik olustu bende gene. Fakat bu sefer ortada iki degisken var, ya muziklerden yada ho$la neyse vazgectim.. Uuuu bilinmeyen bi evrene dogru yolculuk ediyorum.

Utandigimda yuzumun domatese donu$tugu gercegini 10 ya$imda farkettim. Okuldan donmusuz annemle asansorun gelmesini bekliyoruz, o sirada 10 ya$indaki `ta$` komsu kizi ve annesi geliyor yanimiza. Komsu kizi dik durup, karnimi iceri cekme istegi uyandiriyor bende. Annemle, annesi ise bir$eyler konu$maya ba$liyorlar ama umrumda degil o sirada cunku sari t-shirtlu komsu kizi ile mesgulum. Annem birden `Bizim oglaninda cok gazi var` diyor sonrada asansor kapisini aciyor, bende bu sayede aynada kirmizi Mekki ile tani$mi$ oluyorum. Bizim apartmanda asansorun gelme ortalamasi 15 saniye peki nasil olduda konu benim gaz sorunuma geldi 15 saniyede? Muamma, anneme sorsam o da bilemez.

Ablamin beni `cirkin` diye sevmesinden dolayi yillarca kendimi cirkin, annemin ise millete `bizim oglanin yukseklik korkusu var` demesinden dolayi yillarca yukseklik korkum oldugunu zannederek ya$adim/yeti$tim.. Yukseklik mevzusu hic koymadi ama `Cirkin` oldugumun yuzume gunde 40 defa soylenmesi de o ya$larda kendimi `Guzel ve Cirkin` ve  `Notre dame’ın Kamburu` fimlerinin ba$rol oyuncusu olarak gormemi sagliyordu.  `Esmeralda gibi icimi farkeden biri cikar kar$ima ha belki` diye yeti$mek hic kolay olmadi..

2 aydir gormedigim birisi `Eee goru$meyeli ne yapiyorsun?` diyince,  bir anlik hayat durdu benim icin. Hizli bir $ekilde du$unup, kafamda yaptiklarimi siraya koyup `ıııı`lamadan, guzel bir giri$ geli$me sonucu olan* cumleler butunluguyle cevap vermeliydim.. Sonra dogruyu soylemeye karar verdim `Iyidir nolsun sen nasilsin ?`..

*` ya i$te boyle oldu o yuzden de $ole yaptim sonrada ordan oraya gittim yetinmedim yakin diye orayada ugradim, yolda da bilmem kimin kitabini okudum sonra ek$iden ara$tirdim o yazar tadin da birini daha buldum, $imdi onu okuyorum ama piyano derslerimde agirla$ti daha cok ilerleyedim bir fikrim yok yani tam olarak. Kol altimda da ped var i$te..` gibi