Zaman… Zaman hızla akıp geçerken, evin iyice sessizliğe bürünmesi oldukça can sıkıcıydı.. Herşey den önce sanki bir el değip ilişkimizi iyice monotonlaştırmıştı!. Sevgimizi bir birimize ifade edemiyorduk sanki yada ikimiz içinde bir şeyler ters gidiyordu.. Evin bir cıvıltıya ihtiyacı vardı.. Küçük pıtı pıtı yürüyen yürüyen bir şeye..

Belki de kararım  çok erkendi yaşıma göre ama küçük bir eğlene kaynağı hiçte fena olmazdı. “Bilgi almalıydım. Nasıl yetiştirildi ? Kız mı, Erkek mi ?” ve buna benzer sorular olmasına karşın sorularımı geride bırakıp hiç düşünmeden kararımı yürürlüge koydum…

Çocuk aldım..??.. “Nasıl Yani ?” demeden dinleyin.. Cidden hiç büyümeyen bir çocuk aldım, papağan yani..Papağan yetiştirirken en önemlisi ciddi ciddi çocuk gibi ilgi göstermeniz.. Başka bişi değil..

Yorumlar(0) |